Mijn derde klassen werkten tot nu toe officieel nog niet met de laptop, maar velen van hen hadden er al wel een. Ik probeerde daar dus op in te spelen door al een paar digitale opdrachten te hebben: Socrativequizzen. Vorige week had ik twee quizzen voor in één les. De leerlingen mochten zelf kiezen welke ze eerst deden, als ze maar allebei gemaakt werden. Ik hoorde van hen dat ze er steeds halverwege de quiz uitgegooid werden. Pas tegen het einde van de les snapte ik waarom: het programma kon er maar een tegelijk laten maken. In de lessen erna ging het wel goed. Ik wist nu dat ik er maar een tegelijk kon geven, dus zei ik dat de leerlingen er tien minuten de tijd voor hadden en dat ik daarna de tweede quiz zou starten. Uiteraard wisten ze ook wat ze konden doen als ze klaar waren met de quiz, want niet iedereen had hier zo lang voor nodig.
Ook hierbij vinden de leerlingen het leuk om andere namen in te typen. Ik heb hun uitgelegd waarom ze hun eigen naam moeten gebruiken: zodat ik weet van wie de antwoorden zijn en ik hen kan helpen als ze het nog niet lijken te begrijpen. Toch zijn er leerlingen die het leuk blijven vinden om iets grappigs in te vullen. Moet ik hier een consequentie aan hangen, zoals helemaal geen Socrative meer gebruiken in die klas? Dat zou zonde zijn, want Socrative geeft mij een duidelijk overzicht van de antwoorden van de leerlingen. Zo kan ik zien wie er veel fouten maakt en op wie ik moet letten; komt dat inderdaad omdat die leerling de stof nog niet beheerst? Bij de 'ouderwetse' lessen kon ik dit alleen ontdekken als de leerling het niet weet als hij of zij een beurt krijgt of als de leerling er zelf naar vraagt. Bij sommige leerlingen ontdek je dit dus pas als ze een onvoldoende halen, als het te laat is. Moet ik dat opgeven voor die paar leerlingen die Socrative niet serieus nemen?
Behalve namen als Henkie en Edje (of nog veel gekkere die niet eens echt namen zijn en ik niet zal herhalen) leken de meesten de quiz wel serieus te nemen. Maar als je je best doet op de quiz, wil je dan ook geen hulp of uitleg als je best doen niet genoeg is, als je het niet begrijpt?
Tot nu toe heb ik alleen nog de normale quizzen gebruikt. Ik ben benieuwd of het hen meer motiveert als het een ander soort quiz is die ze leuker vinden, zoals de space race. Dit kan ik nog eens uitproberen.
Wat doen jullie leerlingen met Socrative en hoe ga je daarmee om?
Sunday, March 15, 2015
Struikelblokken bij het bloggen met leerlingen
De afgelopen weken heb ik steeds met blogs gewerkt en daarbij ben ik ook al verschillende struikelblokken tegengekomen. Dat zijn de volgende:
- Uitval van het wifinetwerk
- Leerlingen die het niet serieus nemen en hun naam of plaatje veranderen in iets geks, onzinposts plaatsen of het wachtwoord van anderen veranderen.
- Ik heb minder zicht op waar ze mee bezig zijn.
- Leerlingen worden makkelijker afgeleid nu ze een laptop hebben.
- Het blijkt voor mezelf meer werk te zijn dan gedacht...
Als het wifinetwerk op school het niet doet, is dat niet zo erg voor mijn blogles. Als de leerlingen een stukje moeten schrijven dat ze daarna moeten plaatsen, kunnen ze dat in Pages typen en thuis kopiëren, plakken en posten. Als je hen echter opdrachten wil laten oefenen of iets wil laten opzoeken is het een ander verhaal. Als het docentennetwerk nog wel werkt, kan ik de vragen of het artikel projecteren zodat ze toch de opdracht kunnen maken. Dit lukt niet bij elke les. Gelukkig kunnen bijna alle docenten wel improviseren - dan moeten we laten vallen wat we van plan waren en hen een andere opdracht geven, waarbij ze geen internet nodig hebben, maar bijvoorbeeld alleen Pages of Word.
Het eerste probleem kan makkelijk opgelost worden; als beheerder van de klassenblog kan ik namelijk instellen dat zij niet zelf hun naam, plaatje en wachtwoord kunnen aanpassen. Tot nu toe konden ze dat wel, daarom heb ik hun gezegd dat het account verwijderd zou worden als ze weer een gekke naam zouden gebruiken. Aan de onzinposts - daarmee bedoel ik berichten die niets te maken hebben met wat ze in de les zouden moeten doen, opdrachten die ze niet serieus gemaakt hebben of reacties op de berichten van anderen - heb ik tot nog toe niet veel gedaan. Ik heb ze alleen zelf verwijderd of erop gereageerd dat ze de opdracht alsnog goed moeten doen. Zou het een goede reactie zijn als ik het account van zo'n leerling verwijder? Het geeft wel een goede boodschap aan de klas en zorgt er misschien voor dat de rest het bloggen daarna serieuzer neemt. Het zorgt er echter ook voor dat die ene leerling niet meer mee kan doen met de digitale lessen...
Minder zicht op wat ze doen lijkt een beetje tegenstrijdig, want ik kan altijd bekijken wie welke opdrachten al heeft geplaatst. Tijdens de les krijg ik echter nog veel vragen die betrekking hebben op de werking van de blog of eventuele onduidelijkheden over de opdrachten die ze moeten doen. Daardoor heb ik tijdens de les geen tijd om te kijken wat ze geplaatst hebben en zie ik pas thuis dat sommige leerlingen nog niets hebben geplaatst en dus niets hebben gedaan in de les... Ik heb tegen de klas gezegd dat de laptop voortaan in hun tas blijft, ze mogen hem pas pakken als ik klaar ben met de uitleg en instructie. Dit moet ervoor zorgen dat ze minder afgeleid zijn tijdens de instructie, ze goed luisteren (want ze willen snel op de macbook werken), meer kinderen de instructie meekrijgen en ik dus minder vragen krijg over de opdrachten. Zo heb ik meer tijd voor uitleg aan leerlingen die het moeilijk vinden en het motiveren van leerlingen die niet gelijk of helemaal niet aan de slag gaan. Wel maak ik nu steeds voor de les een schema waarin de leerlingen kunnen zien welke opdrachten ze nog moeten maken, het heeft ook een kolom met leerlingen die wel alles al gedaan hebben. Zo bied ik de leerlingen overzicht, motiveer ik hen (want ze willen verplaatsen naar de laatste kolom) en geef ik meteen een compliment aan de leerlingen die daar al staan.
Nu leerlingen een laptop hebben, worden ze nog sneller afgeleid. Je zou zeggen dat er niet zo heel veel is veranderd: voordat we digitaal lesgaven, tekenden ze in hun schriften en nu doen ze dat op hun laptop. Wat er wel anders is, is het feit dat ze nu veel meer mogelijkheden hebben om afleiding te zoeken. Nu hebben ze niet alleen papier om te tekenen of berichtjes op te schrijven en door te geven, maar een laptop met camera, internet, muziek en waarschijnlijk ook spelletjes. Ik weet niet goed hoe streng ik daarop moet reageren. Net als anders, want eerst deden ze het ook al, of strenger, omdat ze nu meer kunnen doen? Op het moment heb ik ervoor gekozen om de leerlingen eruit te sturen, wanneer ik zie dat ze met iets anders bezig zijn dan de opdracht die ik hen heb gegeven. Natuurlijk zijn er veel mogelijkheden om dingen te doen die in hun ogen leuker zijn, maar ik geef hen ook genoeg te doen voor mijn vak. Omdat ik al mijn best doe om te zorgen dat de laptop meer toegevoegde waarde heeft dan alleen typen in plaats van schrijven, vind ik dat zij die mogelijkheid niet mogen misbruiken. Ik geef hen schrijfopdrachten waarin ze hun mening mogen geven over het gebruik van MacBooks en blogs, waarin ze zelf ideeën kunnen geven voor het gebruik in de les. Voor zakelijk lezen zet ik er vragen op bij een artikel op internet en voor grammatica wilde ik hun eigen zinnen gaan gebruiken.
Dat laatste is een voorbeeld van iets waaraan de leraar zelf meer werk heeft. Ik was dus van plan dat de leerlingen de zinnen van de schrijfopdrachten van hun klasgenoten gingen ontleden. Bij het lezen van de teksten bleek echter dat niet elke zin daar geschikt voor is. Dat betekent dat ik bij elke tekst de zinnen eruit moet halen die de leerlingen wel kunnen ontleden, voordat ik hun die opdracht kan geven... Ook leek het me een goed idee als ze af en toe elkaars opdrachten zouden nakijken. Als ik dat echter ook niet nalees en er feedback op geef, leren ze er niets van, want wie weet hebben ze het niet goed gedaan.
De komende week gaan ook mijn derdeklassers beginnen aan de digitale lessen. Ik was van plan hen ook aan een blog te laten werken. Ik ben blij dat ik nu al weet waar ik op moet letten, dat ik op een aantal problemen al voorbereid ben en weet hoe ik kan reageren. De opdrachten en werkwijze zal ik voor mezelf nog wel wat concreter moeten maken, zodat ik de leerlingen het beste kan begeleiden bij hun leerproces, maar ik er zelf niet veel meer werk aan heb dan voorheen. Mocht ik nieuwe obstakels tegenkomen, dan bedenk ik een nieuwe werkwijze en kijk ik hoe dat gaat - ook ikzelf kan altijd blijven leren! ;)
- Uitval van het wifinetwerk
- Leerlingen die het niet serieus nemen en hun naam of plaatje veranderen in iets geks, onzinposts plaatsen of het wachtwoord van anderen veranderen.
- Ik heb minder zicht op waar ze mee bezig zijn.
- Leerlingen worden makkelijker afgeleid nu ze een laptop hebben.
- Het blijkt voor mezelf meer werk te zijn dan gedacht...
Als het wifinetwerk op school het niet doet, is dat niet zo erg voor mijn blogles. Als de leerlingen een stukje moeten schrijven dat ze daarna moeten plaatsen, kunnen ze dat in Pages typen en thuis kopiëren, plakken en posten. Als je hen echter opdrachten wil laten oefenen of iets wil laten opzoeken is het een ander verhaal. Als het docentennetwerk nog wel werkt, kan ik de vragen of het artikel projecteren zodat ze toch de opdracht kunnen maken. Dit lukt niet bij elke les. Gelukkig kunnen bijna alle docenten wel improviseren - dan moeten we laten vallen wat we van plan waren en hen een andere opdracht geven, waarbij ze geen internet nodig hebben, maar bijvoorbeeld alleen Pages of Word.
Het eerste probleem kan makkelijk opgelost worden; als beheerder van de klassenblog kan ik namelijk instellen dat zij niet zelf hun naam, plaatje en wachtwoord kunnen aanpassen. Tot nu toe konden ze dat wel, daarom heb ik hun gezegd dat het account verwijderd zou worden als ze weer een gekke naam zouden gebruiken. Aan de onzinposts - daarmee bedoel ik berichten die niets te maken hebben met wat ze in de les zouden moeten doen, opdrachten die ze niet serieus gemaakt hebben of reacties op de berichten van anderen - heb ik tot nog toe niet veel gedaan. Ik heb ze alleen zelf verwijderd of erop gereageerd dat ze de opdracht alsnog goed moeten doen. Zou het een goede reactie zijn als ik het account van zo'n leerling verwijder? Het geeft wel een goede boodschap aan de klas en zorgt er misschien voor dat de rest het bloggen daarna serieuzer neemt. Het zorgt er echter ook voor dat die ene leerling niet meer mee kan doen met de digitale lessen...
Minder zicht op wat ze doen lijkt een beetje tegenstrijdig, want ik kan altijd bekijken wie welke opdrachten al heeft geplaatst. Tijdens de les krijg ik echter nog veel vragen die betrekking hebben op de werking van de blog of eventuele onduidelijkheden over de opdrachten die ze moeten doen. Daardoor heb ik tijdens de les geen tijd om te kijken wat ze geplaatst hebben en zie ik pas thuis dat sommige leerlingen nog niets hebben geplaatst en dus niets hebben gedaan in de les... Ik heb tegen de klas gezegd dat de laptop voortaan in hun tas blijft, ze mogen hem pas pakken als ik klaar ben met de uitleg en instructie. Dit moet ervoor zorgen dat ze minder afgeleid zijn tijdens de instructie, ze goed luisteren (want ze willen snel op de macbook werken), meer kinderen de instructie meekrijgen en ik dus minder vragen krijg over de opdrachten. Zo heb ik meer tijd voor uitleg aan leerlingen die het moeilijk vinden en het motiveren van leerlingen die niet gelijk of helemaal niet aan de slag gaan. Wel maak ik nu steeds voor de les een schema waarin de leerlingen kunnen zien welke opdrachten ze nog moeten maken, het heeft ook een kolom met leerlingen die wel alles al gedaan hebben. Zo bied ik de leerlingen overzicht, motiveer ik hen (want ze willen verplaatsen naar de laatste kolom) en geef ik meteen een compliment aan de leerlingen die daar al staan.
Nu leerlingen een laptop hebben, worden ze nog sneller afgeleid. Je zou zeggen dat er niet zo heel veel is veranderd: voordat we digitaal lesgaven, tekenden ze in hun schriften en nu doen ze dat op hun laptop. Wat er wel anders is, is het feit dat ze nu veel meer mogelijkheden hebben om afleiding te zoeken. Nu hebben ze niet alleen papier om te tekenen of berichtjes op te schrijven en door te geven, maar een laptop met camera, internet, muziek en waarschijnlijk ook spelletjes. Ik weet niet goed hoe streng ik daarop moet reageren. Net als anders, want eerst deden ze het ook al, of strenger, omdat ze nu meer kunnen doen? Op het moment heb ik ervoor gekozen om de leerlingen eruit te sturen, wanneer ik zie dat ze met iets anders bezig zijn dan de opdracht die ik hen heb gegeven. Natuurlijk zijn er veel mogelijkheden om dingen te doen die in hun ogen leuker zijn, maar ik geef hen ook genoeg te doen voor mijn vak. Omdat ik al mijn best doe om te zorgen dat de laptop meer toegevoegde waarde heeft dan alleen typen in plaats van schrijven, vind ik dat zij die mogelijkheid niet mogen misbruiken. Ik geef hen schrijfopdrachten waarin ze hun mening mogen geven over het gebruik van MacBooks en blogs, waarin ze zelf ideeën kunnen geven voor het gebruik in de les. Voor zakelijk lezen zet ik er vragen op bij een artikel op internet en voor grammatica wilde ik hun eigen zinnen gaan gebruiken.
Dat laatste is een voorbeeld van iets waaraan de leraar zelf meer werk heeft. Ik was dus van plan dat de leerlingen de zinnen van de schrijfopdrachten van hun klasgenoten gingen ontleden. Bij het lezen van de teksten bleek echter dat niet elke zin daar geschikt voor is. Dat betekent dat ik bij elke tekst de zinnen eruit moet halen die de leerlingen wel kunnen ontleden, voordat ik hun die opdracht kan geven... Ook leek het me een goed idee als ze af en toe elkaars opdrachten zouden nakijken. Als ik dat echter ook niet nalees en er feedback op geef, leren ze er niets van, want wie weet hebben ze het niet goed gedaan.
De komende week gaan ook mijn derdeklassers beginnen aan de digitale lessen. Ik was van plan hen ook aan een blog te laten werken. Ik ben blij dat ik nu al weet waar ik op moet letten, dat ik op een aantal problemen al voorbereid ben en weet hoe ik kan reageren. De opdrachten en werkwijze zal ik voor mezelf nog wel wat concreter moeten maken, zodat ik de leerlingen het beste kan begeleiden bij hun leerproces, maar ik er zelf niet veel meer werk aan heb dan voorheen. Mocht ik nieuwe obstakels tegenkomen, dan bedenk ik een nieuwe werkwijze en kijk ik hoe dat gaat - ook ikzelf kan altijd blijven leren! ;)
Thursday, February 19, 2015
De eerste blogles...
In het vorige bericht heb ik onderbouwd waarom ik met mijn leerlingen werk aan een blog. Nu ga ik vertellen hoe me dat afging in de praktijk. Mijn eerste les waarin de tweede klas met de MacBooks werkt, zit erop. Hoe reageerden zij op het werken met een blog?
Ik begon met vertellen dat we met een blog gaan werken en wat dat is. De uitleg over wat een blog is heb ik minimaal gehouden. Dit omdat ze in hun eerste posts op hun eigen blogs moeten gaan vertellen wat een blog is, wat voor soort blogs er zijn en wat je er volgens hen mee kan. Ik wil dat ze daarin hun mening geven over het werken met MacBooks en met blogs. Zelf heb ik dus al ideeën voor hoe ik de blog ga gebruiken in de les, maar door de leerlingen te laten vertellen wat volgens hen mogelijkheden zijn voor in de les, krijg ik misschien wel tips van hen.
Ik zei dat ik wel wist dat ze al tieners waren en geen kinderen meer, maar ik heb toch gekozen voor de website 'kidblog'. Klik hier om naar de blog van mijn klas te gaan. Als je jouw leerlingen ook hun werk op een blog wilt laten plaatsen, dan is deze website heel erg aan te raden! Dit is de enige website, voor zover ik tot nu toe heb ontdekt, die de blogs van al je leerlingen bij elkaar verzamelt op een blog van de klas. Als leraar kun je voor je leerlingen accounts maken, verwijderen en beheren. Als een leerling bijvoorbeeld een reactie plaatst die niet aardig is of zijn naam verandert in iets geks, kun jij dit verwijderen of terugveranderen.
Dat zij onaardig reageerden of een plaatje kozen van uglypeople.com heeft me wel aan het denken gezet. De leerlingen denken er blijkbaar nog niet genoeg over na wat voor effect dat kan hebben op iemand, dat iedereen het kan lezen en dat het best verkeerd opgevat kan worden, ook al bedoelen ze het niet slecht. Misschien moet ik daaraan ook eens aandacht besteden in de les of informeren of iemand anders dit al met hen bespreekt. In dit geval horen sociale vaardigheden ook bij ICT- of mediavaardig zijn.
In mijn les was het de bedoeling dat ik hen liet zien hoe ze moesten inloggen of hoe ze een bericht moesten plaatsen en dat ze op hun eigen laptop meteen mee konden doen. Het inloggen was echter al snel gelukt en ze hadden natuurlijk veel meer aandacht voor het veranderen van hun naam, plaatje of achtergrond. Dat mocht best van mij, maar ze moesten de echte opdracht natuurlijk ook maken en dat moest ik eerst aan iedereen tegelijk uitleggen. Uiteindelijk liet ik hen de laptops dicht doen. Ik liet zien wat ze moesten doen en hoe dat moet. Nu konden ze niet tegelijk meedoen met wat ik laat zien, maar dat geeft niet, ze konden het best even onthouden. Daarna zette ik hen dan toch aan het werk. Ik zei dat ze zelf mochten kiezen of ze hun profiel gingen veranderen of vast aan de slag gingen met de opdracht - wie dat nu niet deed, had thuis gewoon meer te doen.
Vandaag zou ik de gekke namen en berichten door de vingers zien omdat het nog nieuw is, maar ik heb wel gezegd dat het account verwijderd wordt, van degene die dit niet terug verandert. Ik hoop natuurlijk van harte dat de hele klas met de blog kan blijven werken, maar dat moet natuurlijk wel serieus genomen worden.
Tijdens de les vond ik het erg vervelend dat het zoveel tijd kostte voordat ze aan het werk gingen, maar achteraf vind ik het best logisch dat ze als eerste gingen rondkijken wat de mogelijkheden op de blog waren. Hier had ik van tevoren aan moeten denken, dan kon ik er rekening mee houden. Ik had bijvoorbeeld tijd kunnen geven hiervoor, zodat ze daarna wel weer aandacht hadden voor de opdracht. Een andere mogelijkheid was meteen de laptops dicht laten doen, terwijl ik vertel wat de bedoeling is. Nu deed ik dat pas toen ik ontdekte dat te veel leerlingen afgeleid waren.
Als ik het over een paar maanden met mijn derde klassen ook ga doen, kan ik tijd inplannen voor het 'ontdekken' van de blog en/of meteen zeggen dat ze tijdens uitleg en instructie dicht moeten zijn. Eens zien wat het beste werkt ;)
Waarom werken met blogs?
Vorig jaar schreef ik deze blog vooral voor het schoolvak 'ICT bij nederlands' dat onderdeel van mijn opleiding is. Dit jaar geef ik les op het Insula College Halmaheiraplein in Dordrecht. Deze school wordt vanaf dit jaar een laptopschool! Omdat ik nu dus voortaan ICT heel vaak in de praktijk zal gebruiken, leek het me leuk om deze blog weer op te pakken en mijn ervaringen met jullie te delen.
Ik geef les aan de tweede en derde klas van het vwo. De tweede klas is deze week begonnen met de laptops, de derde klassen moeten nog even wachten tot april.
Voorgaande weken verschenen de laptops langzaamaan in mijn tweedeklas. Steeds meer leerlingen hadden er een. Ik liet hen de antwoorden typen op hun laptop, dan was het niet erg als niet iedereen er een had, want wie het niet had, kon de antwoorden nog gewoon in zijn schrift schrijven.
Deze week gingen ze echter officieel van start met de Macbooks. Het was de bedoeling dat de hele klas er inmiddels een zou hebben. Net zoals vorig jaar wil ik niet alleen zelf, maar ook met de klas gaan werken met blogs. Wat zijn dat eigenlijk? Officieel is het een dagboek op internet. Zo ook deze blog van mij, ik hou hier bij wat ik meemaak op stage/werk. Met de leerlingen kun je het natuurlijk (ook) op hele andere manieren gebruiken. Ik ben van plan gebruik te maken van blended learning. Ik geef eerst mondeling uitleg, dan eventueel een aantekening (die zouden ze dan wel mogen typen), daarna kunnen ze met de nieuwe stof oefenen. Dat oefenen gaat dan via hun klassenblog. Ik post opdrachten die ze kunnen maken of ze kunnen de opdrachten uit het boek gebruiken. De antwoorden kunnen zij zelf op hun eigen blog plaatsen. Zowel met de opdrachten als de antwoorden zijn er nu veel meer mogelijkheden. Ik kan filmpjes gebruiken bij de uitleg en bij de opdrachten, zo zou ik bij het onderdeel fictie een filmtrailer op mijn blog kunnen zetten, waarbij zij met beoordelingswoorden moeten vertellen wat ze ervan vinden.
Ook voor het nakijken van de opdrachten zijn er nu zo veel meer mogelijkheden. Als je als docent thuis de posts al doorleest, kun je bij het klassikaal nakijken ingaan op wat ze veel fout hebben gedaan en hier extra aandacht aan besteden. Nu weet je namelijk voor de les en voor het nakijken al of ze het goed snappen of nog niet. Om deze reden kun je ervoor kiezen om extra uitleg te geven.
Een tweede optie: het nakijken niet meer klassikaal doen, maar als leraar kun je reageren op de post van je leerlingen. Daarin kun je specifiek de uitleg geven van de dingen die die leerling blijkbaar nog niet snapt, eventueel kun je hen verwijzen naar een andere opdracht om dit verder te oefenen. Zo kun je meteen differentiëren op niveu. De leerlingen die het wel goed hebben gedaan kunnen dan dus meteen verder met de nieuwe stof. Zo kun je meteen differentiëren op niveau.De laatste optie voor het nakijken is dat de leerlingen elkaars opdrachten nakijken. Als zij een opdracht moeten beoordelen, weten ze waar anderen bij het lezen van hun tekst (bijvoorbeeld) op letten en zo kunnen zij er volgende keer zelf bij het schrijven al op letten. Ook kun je zeggen dat ze bij het nakijken van het werk van een klasgenoot niet alleen aangeven wat fout is, maar ook hoe het dan wel moet, met uitleg. Als de leerlingen het juist kunnen uitleggen, weet je zeker dat ze de stof goed beheersen.
Er zijn vast nog meer mogelijkheden dan dit, maar ik weet nu genoeg om voorlopig mijn lessen mee in te vullen. Ik wil alle opties eens uitproberen, maar ik denk dat optie twee de meeste mogelijkheden biedt. Als je in de les geen of weinig tijd hoeft te besteden aan het nakijken, is er tijd over voor extra uitleg en oefening voor zwakke leerlingen en verrijkingsopdrachten voor de sterke leerlingen.
Het is heel belangrijk om te differentiëren op niveau, dat doe je op deze manier, maar je moet er ook wel mee uitkijken. Als leerlingen dit doorhebben kunnen ze tegen elkaar zeggen:"Yes, ik hoor bij de slimme groep!" of juist niet... Als je het zo zichtbaar maakt wie de sterke en zwakke leerlingen zijn, kan dat het zelfvertrouwen van de leerling schaden. Het kan hen ook motiveren, omdat ze graag bij de goede groep willen horen. Ik heb tot nu toe gemerkt dat er ook leerlingen zijn die het niet erg vinden om tot de groep te behoren die extra uitleg nodig heeft, omdat dit hen wel kan helpen naar een beter cijfer. Dit geldt echter niet voor alle leerlingen. Er zijn dus een hoop dingen om rekening mee te houden.
Een oplossing hiervoor zou kunnen zijn dat je niet over het algemeen, maar per vaardigheid differentieert. Een leerling is niet goed of slecht in Nederlands, maar in lezen of in spelling, terwijl hij een andere taalvaardigheid misschien wel goed beheerst. Als je hierop differentieert kan het zijn dat de leerling de ene keer tot de goede groep behoort en de andere keer niet.
Bovenstaande manieren om gebruik te maken van een blog en manieren om te differentiëren zijn natuurlijk hele goede dingen, die ik graag wil uitproberen, maar ze vergen wel veel extra werk. Nu maar hopen dat dat het waard blijkt te zijn!
Ook voor het nakijken van de opdrachten zijn er nu zo veel meer mogelijkheden. Als je als docent thuis de posts al doorleest, kun je bij het klassikaal nakijken ingaan op wat ze veel fout hebben gedaan en hier extra aandacht aan besteden. Nu weet je namelijk voor de les en voor het nakijken al of ze het goed snappen of nog niet. Om deze reden kun je ervoor kiezen om extra uitleg te geven.
Een tweede optie: het nakijken niet meer klassikaal doen, maar als leraar kun je reageren op de post van je leerlingen. Daarin kun je specifiek de uitleg geven van de dingen die die leerling blijkbaar nog niet snapt, eventueel kun je hen verwijzen naar een andere opdracht om dit verder te oefenen. Zo kun je meteen differentiëren op niveu. De leerlingen die het wel goed hebben gedaan kunnen dan dus meteen verder met de nieuwe stof. Zo kun je meteen differentiëren op niveau.De laatste optie voor het nakijken is dat de leerlingen elkaars opdrachten nakijken. Als zij een opdracht moeten beoordelen, weten ze waar anderen bij het lezen van hun tekst (bijvoorbeeld) op letten en zo kunnen zij er volgende keer zelf bij het schrijven al op letten. Ook kun je zeggen dat ze bij het nakijken van het werk van een klasgenoot niet alleen aangeven wat fout is, maar ook hoe het dan wel moet, met uitleg. Als de leerlingen het juist kunnen uitleggen, weet je zeker dat ze de stof goed beheersen.
Er zijn vast nog meer mogelijkheden dan dit, maar ik weet nu genoeg om voorlopig mijn lessen mee in te vullen. Ik wil alle opties eens uitproberen, maar ik denk dat optie twee de meeste mogelijkheden biedt. Als je in de les geen of weinig tijd hoeft te besteden aan het nakijken, is er tijd over voor extra uitleg en oefening voor zwakke leerlingen en verrijkingsopdrachten voor de sterke leerlingen.
Het is heel belangrijk om te differentiëren op niveau, dat doe je op deze manier, maar je moet er ook wel mee uitkijken. Als leerlingen dit doorhebben kunnen ze tegen elkaar zeggen:"Yes, ik hoor bij de slimme groep!" of juist niet... Als je het zo zichtbaar maakt wie de sterke en zwakke leerlingen zijn, kan dat het zelfvertrouwen van de leerling schaden. Het kan hen ook motiveren, omdat ze graag bij de goede groep willen horen. Ik heb tot nu toe gemerkt dat er ook leerlingen zijn die het niet erg vinden om tot de groep te behoren die extra uitleg nodig heeft, omdat dit hen wel kan helpen naar een beter cijfer. Dit geldt echter niet voor alle leerlingen. Er zijn dus een hoop dingen om rekening mee te houden.
Een oplossing hiervoor zou kunnen zijn dat je niet over het algemeen, maar per vaardigheid differentieert. Een leerling is niet goed of slecht in Nederlands, maar in lezen of in spelling, terwijl hij een andere taalvaardigheid misschien wel goed beheerst. Als je hierop differentieert kan het zijn dat de leerling de ene keer tot de goede groep behoort en de andere keer niet.
Bovenstaande manieren om gebruik te maken van een blog en manieren om te differentiëren zijn natuurlijk hele goede dingen, die ik graag wil uitproberen, maar ze vergen wel veel extra werk. Nu maar hopen dat dat het waard blijkt te zijn!
Subscribe to:
Posts (Atom)